กอนกวย สานรักสามัคคี
กอนกวยซะเกด : ขวัญชิต โพธิ์กระสังข์
การหล่อหลอมคนหลายคนมารวมกันไม่ใช่เรื่องง่าย
การรวมเอาเยาวชนจากหลายพื้นที่มาทำสิ่งดีๆร่วมกันยิ่งยาก แต่สำหรับเยาวชน “กวย” พวกเขากลับทำมันเป็นเรื่อง
จิ๊บจิ๊บ
![]() |
| วิทยากรบรรยายให้ความรู้ภายในกิจกรรม |
เยาวชนกวยจากตำบลโพธิ์กระสังข์ อำเภอขุนหาญ
จังหวัดศรีสะเกษ
ก็เป็นอีกกลุ่มหนึ่งที่มีการขับเคลื่อนงานเพื่อบ้านเกิดตัวเอง ในนาม
“เครือข่ายเยาวชนตำบลโพธิ์กระสังข์” เสมอมา
“สานสัมพันธ์ชาวกวย
เยาวชนฮักบ้านเกิด” คือกิจกรรมหนึ่งที่ได้ทำมาอย่างต่อเนื่องหลายปี
เป็นการรวมเอาเยาวชนชาวกวยจากต่างพื้นที่ ต่างตำบล ต่างอำเภอ มาร่วมกันคิดออกแบบผ่านการละเล่น
การนำเสนอเรื่องราวชาวกวยบ้านตัวเอง และแลกเปลี่ยนเรียนรู้วัฒนธรรมระหว่างกัน
ในแต่ละรอบปี
จะมีการผลัดการจัดกิจกรรม และครั้งนี้ก็เป็นปีที่ ๕ แล้ว โดย
“เครือข่ายเยาวชนตำบลโพธิ์กระสังข์” ได้เป็นผู้ดำเนินการเป็นเจ้าบ้าน มีการเชิญเยาวชนและผู้นำจากทั้ง
๑๔ หมู่บ้านในตำบลโพธิ์กระสังข์ ร่วมกิจกรรมด้วย เพื่อต้อนรับกลุ่มเยาวชนชาวกวยอีก
๒ พื้นที่ คือ ชาวกวยจากบ้านรงระ ต.ตูม
อ.ปรางค์กู่ จ.ศรีสะเกษ
และชาวกวยจากบ้านตาเจา ต.โนนปูน อ.ไพรบึง
จ.ศรีสะเกษ
ใช้สถานที่วัดไตรราษฎร์สามัคคี
(บ้านซำ-ตาตา) ในการต้อนรับชาวกวยจากต่างพื้นที่และทำกิจกรรมนันทนาการเข้าฐานการเรียนรู้ในภาคเช้า
มีวิทยากรรับเชิญมาให้ความรู้เกี่ยวกับการทำงานกลุ่มและความรักสามัคคีในหมู่คณะ รวมถึงการรับประทานอาหารในภาคกลางวันและในตอนเย็นด้วย
ส่วนฐานการเรียนรู้ในภาคเช้า
มี ๓ ฐาน ได้แก่
๑. อาหารไทบ้านกวย
ได้รับความร่วมมือจากผู้นำชุมชนและกลุ่มสตรีฯ นำเสนอ “เมี่ยง” จัดเป็นอาหารว่างชาวกวยและอาหารพื้นถิ่นที่หาได้ง่ายจากธรรมชาติ
เป็นการนำพริกแห้งและตะไคร้สับมาโขลกใส่ปลาร้าผสมแป้งนัวและเกลือเล็กน้อย
แล้วนำผลไม้ เช่น ลูกมะเดื่อ ขนุน ฝรั่ง มะพร้าวอ่อน มะละกอ ฯลฯ มาม้วนกับใบไม้ที่กินได้ จิ้มกับ “เมี่ยง” ใช้ในการต้อนรับผู้มาเยือน
ชาวกวยเรียกสิ่งนี้ว่า “เถ๊ะ ตะแวลย์”
![]() |
| เมี่ยง คือ อาหารว่างชาวกวย |
๒. ประวัติศาสตร์ชุมชน
ภาษาและและวัฒนธรรมกวยโพธิ์กระสังข์ ได้รับความร่วมมือข้อมูลจาก คณะวิจัยชุมชนในนามโครงการวิจัย
“กลุ่มเยาวชนกับการฟื้นฟูและอนุรักษ์วัฒนธรรมกวย สังกัดวัดไตรราษฎร์สามัคคี บ้านซำ
และบ้านตาตา ตำบลโพธิ์กระสังข์
อำเภอขุนหาญ จังหวัดศรีสะเกษ”และคณะวิจัยอักษรกวยตำบลโพธิ์กระสังข์
โดยนำผลงานจากการวิจัยมานำเสนอเป็นแผ่นพับ และให้เยาวชนชาวกวยได้ทำแบบทดสอบร่วมกัน
| ฐานประวัติศาสตร์ภาษาและวัฒนธรรมกวย |
๓. วิถีกวย
วิถีพอเพียง โดยได้จัดฐานการเรียนรู้ ๒ พื้นที่ ได้แก่
๓.๑
วัดไตรราษฎร์สามัคคี เป็นฐานการเรียนรู้การจัดการพื้นที่น้อยให้เกิดประโยชน์
ทั้งปลูกข้าว ปลูกหน่อไม้ บ่อเลี้ยงปลา มีโรงเรือนวัวและอื่นๆอีกมากมาย
๓.๒
สวนอินทรีย์คุ้มกระโดน
เป็นพื้นที่ทำเกษตรอินทรีย์ จำนวน ๖ ไร่แบบปักดำเป็นแถว
เพาะเมล็ดกล้าข้าวในถาด และปลูกผักสวนครัว เลี้ยงปลาในนาข้าวด้วย
และใช้สถานที่โรงเรียนบ้านซำ
ในการแข่งขันกีฬาในภาคบ่าย ซึ่งมีทั้งกีฬาพื้นบ้านสนุกสนาน กีฬาพ่อบ้านแม่บ้าน
และกีฬาสากล ที่เป็นการแบ่งกลุ่มไม่ได้แบ่งตามหมู่บ้าน
เพื่อให้เกิดความรักสามัคคีระหว่างกวยต่างหมู่บ้านกัน
สร้างเสียงหัวเราะและเป็นกันเองตลอดการแข่งขัน
| ความสนุกสนานที่เด็กๆทำ ผู้ใหญ่ก็ได้สนุกสนานด้วย |
และกิจกรรมส่งท้ายก็คือการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม
เราใช้ชื่อว่า “จาโดยตะบือ โปรมโด” คือกินข้าวร่วมพา โดยเป็นกับข้าวพื้นบ้านที่หาได้จากธรรมชาติ
รวมถึงมีการนำเสนอบทเพลงจากนักดนตรีชาวกวย คือ “ตุ้ม กอนกวยซะเร็น” ขับขานบทเพลงกวย
เพื่อความเป็นชาติพันธุ์เดียวกัน
มีการแลกเปลี่ยนและนำเสนอการแสดงของแต่หมู่บ้านในขณะรับประทานอาหารกลางวันร่วมกันด้วย
ก่อนที่จะร่วมกันกำหนดทิศทางกันว่าในครั้งต่อไปจะจัดที่ไหนอย่างไร
![]() |
| สะเอง วัฒนธรรมกวย นำเสนอในงานพาแลง |
กวย แม้จะเป็นกลุ่มชาติพันธุ์เล็ก ๆ
แต่ก็ทำและขับเคลื่อนงานเพื่อบ้านเกิดของตัวเองผ่านกิจกรรมดี ๆ มากมาย ที่มุ่งเน้นความสนุกสนาน
และแลกเปลี่ยนเรียนรู้ระหว่างความเป็นชาติพันธุ์เดียวกัน
แม้จะเป็นเพียงกิจกรรม
แต่นี่ก็คือกิจกรรมที่สร้างสรรค์ มุ่งเน้นการเชื่อมสัมพันธ์ความเป็น “กวย”
ไม่ให้สูญหาย กล้าที่จะแสดงออก กล้าที่จะทำสิ่งดี ๆ เพื่อบ้านเกิดของเขาเอง
นี่ล่ะ
“สานสัมพันธไมตรี กอนกวยฮักบ้านเกิด” แห่งอีสานใต้ ประเทศไทย



ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น